Saturday, May 25, 2019
   
Text Size

nieuws

De kampioenendoder

Ik heb al eens eerder geschreven dat het moeilijk spelen is tegen Dirk Kruiper. Dat ondervond Marcel Duin gisteren ook... met de witte stukken dacht hij dat een vroege b3 een zegen was, enkele zetten later kon hij opgeven. Marcel blunderde waardoor Dirk zonder al te veel moeite de stelling van wit uit elkaar trok.

Analyse Marcel:

Was genuanceerder, tot de voorlaatste zet had ik nog een klein plusje (+0.8)

Eerste grafzet was Tfe1 (in plaats daarvan Dd1 moeten spelen, zat ik over na te denken, maar dacht doe eerst Tfe1 daarna Dd1) -2.5

Na …Pg4, h3 Dxf2+ werd het -8 op het moment dat ik opgaf. B3 was dus nog wel speelbaar, en dat bleek ook in de analyse.

Ruud van Hoof speelde verdienstelijk remise, maar had er gedurende de partij niet meer ingezeten? en alhoewel Peter Klok tot het einde bleef verdedigen was het toch niet veel anders dan een verlies tegen Lieverst.

Met nog enkele partijen te gaan wordt het nog een spannende ontknoping van de competitie!

 

Mijn laatste NHSB bondswedstrijd

We moesten tegen Bakkum in het Biljartcentrum aan het eind van de Stetweg. De club speelde tot voor kort op dinsdagavond, maar nu op maandagavond, want ze hadden last van de biljarters. Te veel lawaai. Dat is trouwens wel gek. Want ik weet nog goed dat we een keer bij ZSC/Saende in het BOKO biljartcentrum speelden en we gelijk bij binnenkomst de pin op de neus en een knijper op de lippen kregen om stil te wezen want er werd gebiljart. De tijden veranderen.

De avond begon veelbelovend. Al gelijk viel het licht in de toilletten uit, kon de koffie die we zelf moesten zetten niet warm gehouden worden en deed de verwarming het niet meer. Stroomstoring werd er omgeroepen. Ik was snipverkouden. Dit kon er ook nog wel bij.

Ondertussen raasden er met een zekere regelmaat een trein voorbij. De stroomstoring strekte zich helaas niet uit tot het spoor.
Ik was als eerste klaar. Dat lag voornamelijk aan mijn tegenstander. Hij trakteerde mij op een Bird, zette snel, wist zo te zien wat hij moest doen. Ik niet. Kreeg het er benauwd van. Na vijftien zetten waren we door de opening heen. Na zijn eerst zet was de Bird niet verder gekomen dan de derde rij. De vierde rij was niemandsland en daarachter zat ik te wachten. Lastig hoor. Moet je ‘m gaan halen of komt ie zelf?

efert1

Hier had hij niks kunnen doen (dat had hij al een tijdje gedaan) met b3 of Lc1. Of hij had dat luie paard aan het werk kunnen zetten met c4 of Pc2. Of hij had d4 kunnen spelen of zelfs Dg3. Maar ik had zo’n flauw vermoeden dat hij wat anders ging doen. Die batterij op de f-lijn stond er niet voor niks en ik had expres veld g5 voor hem beschikbaar gehouden door h7-h5 te spelen. Het werkte als een magneet.

16. e3-e4 d5xe4  17. Ld2-g5 e4xd3  18. Lg5xf6 Lg7xf6  19. Le2xd3 Lf5xd3  20. Dd2xf6 Dd8xf6  21. Tf1xf6

Zo dat ruimde lekker op. De stroomstoring was voorbij. De koffie liep weer door en ik kreeg het wat warmer. En na het geplande 21. … c5-c4  kon er eigenlijk niets meer mis gaan.

efert2

Hij had zich nu moeten verdedigen met zijn torens op de tweede rij en het paard naar c2, maar hij deed 22. Pa3-b1 en was na 22. … Ta8-e8 23. Pb1-d2 Te5-e1+ (en nog wat zetten) het haasje.

De anderen? Ik heb ze gezien, maar het hield niet over:
– Frans Koopman speelde een woeste partij. Toen ik kwam kijken deed hij net een heel kasteel in de aanbieding. Arno Schlosser bleek een snoeiharde onderhandelaar, accepteerde het aanbod en gaf daar helemaal niks voor terug.
– Louis Witte dwong zijn tegenstander Peter Siekerman in een dwangbuis en boeide hem, of dat niet genoeg was, ook nog met zeven ijzeren kettingen. Toen liet hij hem op onnavolgbare wijze ontsnappen! Je staat erbij, je ziet het gebeuren, maar je weet niet hoe. Een adembenemende show.
– Luc Stet had al heel snel een stuk te pakken, maar kreeg toen te maken met een tegenstander die heel lang van geen opgeven wilde weten.
– De rest speelde vreugdeloze remises. De een nog suffer dan de ander. Die van Henk Kos uitgezonderd. Dat was een leuke, want daarmee hielden we het geduchte Bakkum nog net op een gelijkspel.

Dit was mijn laatste bondswedstrijd in afgelegen zaaltjes op een doordeweekse avond en met het daarbij behorende tempo. Het is aan mij niet besteed. Ik heb het een tijd geprobeerd. En alleen dit laatste seizoen met een fatsoenlijke score.

 

 

Gelijkspel tegen Bakkum

Het eerste team heeft in de laatste wedstrijd van het seizoen met 4-4 gelijk gespeeld tegen Bakkum. Voor de Bakkumers betekende dit het enige matchpunt in de competitie; ze degraderen. De Heemskerkers komen door dit resultaat op 50%, oftewel 7 punten. Er had deze wedstrijd meer in gezeten voor E1. Maar Louis Witte benutte zijn megavoordeel niet en zag het partijbeeld compleet keren, terwijl Frans Koopman meer dan een verliespunt had kunnen scoren als hij niet al te optimistisch een toren had geofferd.

Voor het verslag op de Bakkum-site:

http://www.scbakkum.nl/index.php/verslagen

 

E2 verliest dik

In de voorlaatste ronde van de externe verloor het tweede team met liefst 5.5 – 0.5 van Purmerend 2. De enige remise kwam op naam van Peter Klok, die daarmee de eer (als je dat zo kunt noemen) redde. Nou had Purmerend wel aan praktisch alle borden sterkere spelers zitten. Dat bleek wel uit het elo-verschil van gemiddeld 150 punten. Geen schande dus.
In de interne kon Johan Buis eindelijk een partij op zijn niveau spelen. Aanvankelijk leek het erop dat Ruud Eigenberger over hem heen zou lopen, maar het tegendeel werd in de loop van de partij waar. Waar de spelers remise overeen kwamen, stond de witspeler zelfs iets beter. Een soortgelijke ommekeer was te zien bij Frans Koopman – Dirk Kruiper. Zwart nam het initiatief over en zou na torenwinst ook de partij wel winnen. Tot hij in opkomende tijdnood zijn dame weggaf.

 

puzzel

Sponsoring

sk 200 200

Motiefgroep schaken

motiefgrp

de schaakverzamelaars!

J'ADOUBE weblog

collage

Login Form